Suknie ślubne

.:: menu

.:: ślubne savoir vivre

Obrączki ślubne

Obrączki, biżuteria. Panna młoda nie zakłada biżuterii, poza pierścionkiem zaręczynowym - w Polsce na lewej ręce, by nie utrudniać wkładania obrączki. (Dodajmy, że w większości krajów europejskich obrączkę nosi się na lewej ręce, a zatem pierścionek na czas ceremonii wkłada się na prawą rękę. W Polsce odwrotnie.  Narzeczony przed uroczystością przynosi ślubny bukiet, w Polsce - przechowywany lub rzucany pomiędzy panny w trakcie wesela, we Francji - składany na ołtarzu przed obrazem lub posągiem Matki Boskiej). Obrączki ofiarowuje narzeczony. Przeważnie są one złote, a na wewnętrznej stronie można wygrawerować inicjały małżonków oraz datę ślubu.
Ich wybór i zakup to rola narzeczonego. Obrączka - symbol związku małżeńskiego - może być estetyczną ozdobą dłoni, może być też topornie wyglądającą lokatą kapitału. Przy wyborze obrączek nie należy się sugerować ich wartością. Nazbyt grube, ciężkie obrączki raczej szpecą niż zdobią. Trzeba pamiętać, że obrączka to przedmiot, który się nosi przez wiele lat, nierzadko przez całe życie. Powinna więc być estetyczna, wygodna i podobać się temu, kto ją nosi. Narzeczony wsuwa je do kieszeni marynarki lub kamizelki i podaje na prośbę kapłana. Często też świadek opiekuje się obrączkami i bądź przed przysięga podaje je kapłanowi, bądź przed mszą - wtedy kapłan umieszcza je na specjalnej tacce.
Na ogół obrączki wykonane są ze złota. Nie jest to wymóg konieczny. Ostatnimi czasy młodzi decydują się czasem na efektowne obrączki ze srebra. Podstawowym znaczeniem obrączki jest jej symboliczna wymowa. Wartość ma drugorzędne znaczenie.
Na wewnętrznym obwodzie obrączek zwykle graweruje się imiona młodych i datę ślubu. Obrączkę jako symbol trwałości związku małżeńskiego wymyślili starożytni Egipcjanie. Ze złota zaczęto je wyrabiać w II wieku naszej ery Przez kilkanaście stuleci obrączki nosiły tylko kobiety. Mężczyźni dopiero niedawno zaczęli je wkładać i nosić na co dzień. Wśród mężczyzn noszenie obrączki upowszechniło się po I wojnie światowej.
Ze ślubnymi obrączkami wiąże się wiele przesądów. W żadnym wypadku nie wolno jej upuścić podczas ceremonii zaślubin. Bardzo to bowiem niekorzystna wróżba dla związku małżeńskiego. Jeśli jednak taka niezręczność komuś się przydarzy, nie wolno obrączki podnosić samemu. Gdy uczyni to ksiądz lub urzędnik, złe następstwa zostaną zażegnane. Aby nie zapeszyć małżeństwa i nie sprowokować złych mocy narzeczona nie powinna przed ślubem przymierzać obrączki. Stary przesąd głosi, że nie powinna jej wogóle oglądać. Może to uczynić dopiero, gdy poczuje ją na palcu.

Inne strony naszego serwisu zawierają również ofertę usług ślubnych
- miedzy innymi suknie ślubne, kamerzysta, fotograf. Zapraszamy !